De deugden en voordelen van de wilde viool (Viola tricolor).

De deugden en voordelen van de wilde viool (Viola tricolor).

Wilde viool, een medicinale plant die heilzaam is voor de huid, de luchtwegen en het spijsverteringsstelsel.

  • Huid: Wilde viooltjes worden gebruikt vanwege hun ontstekingsremmende en huidverzachtende eigenschappen dankzij de slijmstoffen en salicylzuur die ze bevatten. Thee van wilde viooltjes helpt de huid helder en gezond te houden en verlicht irritatie of jeuk.
  • De luchtwegen: Wilde viooltjes hebben slijmoplossende en ontstekingsremmende eigenschappen voor de luchtwegen.
  • Het spijsverteringsstelsel: Wat het spijsverteringsstelsel betreft, staat wilde viooltjes bekend om hun galafdrijvende, galbevorderende, laxerende en vochtafdrijvende eigenschappen.

Plantnaam: Wilde viool.

Botanische familie: Het wilde viooltje behoort tot de Violaceae-familie.

Wat is de Latijnse of botanische naam?

De Latijnse naam voor het wilde viooltje is Viola tricolor.

Wat zijn nog andere namen voor wilde viooltjes?

Wilde viooltjes worden soms ook wel aangeduid met de volgende namen: Onze-Lieve-Vrouwebloem, clavelée-kruid, Drievuldigheidskruid, veldviooltje, driekleurig viooltje of driekleurig viooltje.

Wat zijn de traditionele deugden van de wilde viool?

Wilde viooltjes bevatten slijmstoffen die ze hun verzachtende eigenschappen geven. Ze bevatten ook fenolzuren, salicylaatderivaten, flavonoïden, anthocyaninen, carotenoïden, coumarinen en ascorbinezuur.

Dankzij de eigenschappen Wilde viooltjes hebben een ontstekingsremmende, zuiverende en antimicrobiële werking en zijn een goede aanvullende behandeling voor zowel inwendig als uitwendig gebruik bij de bestrijding van huidproblemen zoals acne, eczeem of psoriasis.

Wilde viooltjes hebben diuretische, pijnstillende en krampstillende eigenschappen die vooral nuttig zijn bij urineweginfecties, reuma en bepaalde spijsverteringsstoornissen.

Welke delen van de plant worden gebruikt in de kruidengeneeskunde?

In de kruidengeneeskunde wordt het bloeiende bovengrondse deel of de gedroogde bloem gebruikt, die tussen februari en september wordt geoogst.

Wat is de botanische beschrijving van het wilde viooltje?

De wilde viool (Tricolor) is een kleine eenjarige, tweejarige of meerjarige kruidachtige plant die 15 tot 30 cm hoog wordt. De stengel kan vierkant of hoekig zijn, geribbeld en bij sommige variëteiten bijna kruipend.

De plant heeft twee soorten bladeren: de onderste bladeren zijn lancetvormig en getand, terwijl de bovenste bladeren kort, recht en voorzien van steunblaadjes zijn.

De bloem zelf staat op een lange steel, in verhouding tot de grootte van de plant. Zoals de naam al doet vermoeden (tricolor), vertonen wilde viooltjesbloemen drie kleuren: geel, wit en paars. Soms is de bloem volledig geel.

Een van de vijf bloemblaadjes is naar beneden gebogen en heeft een spoor. De bloei vindt plaats van april tot september. De bloemen worden bestoven door bijen.

De vrucht van het wilde viooltje is een capsule die openbarst in een driepuntige ster. Elke punt is gevuld met kleine, glanzende bruine zaadjes. De capsule laat de zaadjes los wanneer ze rijp zijn, waarna mieren ze verspreiden.

Waar kan ik onconventionele ideeën vinden?

Als u planten wilt gebruiken voor natuurlijke geneesmiddelen, kunt u van april tot oktober wilde viooltjes plukken. Voor het gemak kunt u ze ook kopen bij een kruidenwinkel.

Bij Valmont Herbalist Shop bieden we wilde viooltjes aan in gedroogde vorm (gesneden plant) voor het bereiden van viooltjesthee, therapeutische balsems of zalven, of andere medicinale preparaten. We bieden deze plant ook aan in de vorm van een moedertinctuur en capsules.

Hoe kweek en oogst je wilde viooltjes?

Wilde viooltjes worden in het voorjaar of najaar geplant, waarbij vorstperiodes vermeden moeten worden. Deze plant gedijt bijzonder goed in vochtige, rijke en goed doorlatende grond. Kies een zonnige of halfschaduwrijke plek om de groei te bevorderen en een beschutte locatie om de tere bloemen te beschermen.

De wilde viool is een gemakkelijk te kweken plant die geen speciale verzorging nodig heeft. Bij intense of langdurige droogte kunt u de plant echter wel water geven. De wilde viool is winterhard en verdraagt winterkou zeer goed.

Hoewel de plant in de winter afsterft en alleen de stronk in de grond achterblijft, hoeft er verder niets aan gedaan te worden. De wilde viool zaait zichzelf opnieuw uit zonder invasief te worden.

Wat zijn de erkende toepassingen van de medicinale plant wilde viool?

Wat betreft de dermatologische eigenschappen:

  • seborroïsch eczeem en luieruitslag bij baby's;
  • seborroïsche huidaandoeningen (vette huid, acne, enz.);
  • jeukende dermatitis en ontstekingen;
  • psoriasis;
  • impetigo;
  • Zonnebrand en oppervlakkige brandwonden;
  • huiduitslag.

Met betrekking tot de verzachtende eigenschappen voor de luchtwegen:

  • Droge hoest, als onderdeel van tracheïtis of tracheobronchitis en andere ontstekingsaandoeningen van de slijmvliezen van de luchtwegen.
  • Kinkhoest, kinkhoest.
  • astmatische hoest.

Hoe kan ik wilde viooltjes plukken of gebruiken?

Interne therapeutische toepassingen:

Voor eczeem, acne, impetigo, jeuk, steenpuisten en herpes:

  • Infusie: Gebruik 1 theelepel van het kruid per 150 ml kokend water. Laat het, afgedekt, 10 minuten trekken en zeef het vervolgens. Drink 2 tot 4 kopjes per dag, bij voorkeur tussen de maaltijden. Voor een optimaal resultaat, zet deze kuur 2 tot 3 maanden voort. Voor kinderen is een halve theelepel voldoende.
  • Capsules: Neem 's ochtends, 's middags en 's avonds 1 tot 2 capsules van 220 mg droog extract in, bij de maaltijden, met een groot glas water.
  • Moedertinctuur of vloeibaar extract: Neem tweemaal daags 20 tot 40 druppels moedertinctuur van wilde viooltjes in een half glas water tussen de maaltijden door. Begin met een lage dosis en verhoog deze geleidelijk tot de aanbevolen dosering.

Uitwendige therapeutische toepassingen:

Voor acne en seborroïsche dermatitis van de hoofdhuid:

  • Kompres gemaakt van het afkooksel: Doe 40 tot 50 gram gedroogde plant in 1 liter koud water. Laat 1 uur weken en kook het vervolgens 1 minuut. Laat het afgedekt 10 minuten trekken alvorens te zeven. Breng het preparaat plaatselijk aan met behulp van gedrenkte kompressen.
  • Moedertinctuurkompres: Verdun de moedertinctuur met water en breng dit aan op het te behandelen gebied.

Welke medicinale planten kunnen in verband worden gebracht met wilde viooltjes?

  • Bij eczeem: lavendel, goudsbloem, bernagiebloemen, kliswortel, weegbreebladeren en vlierbloesem.
  • Voor acne: brandnetel, klis, fumaria, paardenbloem, zwarte radijs en artisjok, met name vanwege hun zuiverende eigenschappen.
  • Bij pruritus, urticaria en jeuk: weegbree.

Welke voorzorgsmaatregelen moet men nemen voordat men wilde viooltjes gebruikt?

Pas op voor de wortels, die braakverwekkende eigenschappen hebben. Ze worden soms om die reden in de kruidengeneeskunde gebruikt.

Wilde viooltjes mogen niet zonder medisch advies oraal worden toegediend aan kinderen.

Wist je dat?

Het wilde viooltje lijkt op het tuinviooltje, maar is kleiner. De drie kleuren gaven het zijn Latijnse naam: Viola tricolor.

Het viooltje (Viola odorata) is verwant aan het wilde viooltje. De bloemen hebben dezelfde geneeskrachtige eigenschappen, maar worden vaak gebruikt in parfumerie en de keuken omdat ze een sterkere geur hebben.

Bij regelmatig gebruik geeft wilde viooltjes een sterke en onaangename geur aan de urine, maar dit effect is volkomen normaal in de kruidengeneeskunde.

Deze medicinale plant staat algemeen bekend om haar gunstige effecten op de huid. Door de talgproductie te vertragen, helpt ze de huid op natuurlijke wijze te herstellen tot een heldere, matte en stralende teint.

Tijdens de Renaissance schreven artsen het voor in de vorm van een afkooksel om syfilis te behandelen.

Discover our other articles about Wilde gedachte

Bibliografie

Karine Jacquemard, naturopathe-herbaliste, Le guide de la phytothérapie au quotidien, Rusticas Editions,2019 | Dr Claudine Luu, 1000 remèdes à faire soi-même, Le guide Terre vivante, octobre 2021 | Dr Eric Lorrain, Grand manuel de phytothérapie, Les nouveaux chemins de la santé, Dunod, 2019 | Yves Vanopdenbosch, Herba Médicinalis, 210 monographies de plantes médicinales, Amyris, 2022 | Dubray Michel, Guide des contre-indications des principales plantes médicinales, Lucien Souny, 2018 | Morel Jean-Michel, Traité pratique de phytothérapie. Remèdes d'hier pour médecine de demain, Grancher, 2008 | Mulot Marie-Antoinette, Secrets d'une herboriste, Dauphin, 2009 | Loïc Ternissen, Le guide Ultime de l'Herboristerie, Albin Michel, 2022 | Mulot Marie Antoinette, Les 250 réponses de l'herboriste, Dauphin, 2009 (1993) | Anne McIntyre, Le guide complet de la Phytothérapie, Le courrier du Livre, 2011 | Carole Minker, 200 plantes qui guérissent, Larousse, 2015 | Thierry Folliard, herboriste et naturopathe, Le petit Larousse des plantes qui guérissent, 500 plantes et leurs remèdes, 2016 | Maria Treben, Les simples du jardi de Dieu, Pratique des plantes médicinales pour bien-être et santé, Ennsthaler, 2007 | Christophe Bernard, Grand manuel pour fabriquer ses remèdes naturels, Jouvence Editions, 2018 | www.altheaprovence.com | www.wikiphyto.org | www.doctissimo.fr | www.vidal.fr


Dit artikel, geschreven door een wetenschapsjournalist voor een breed publiek, presenteert de huidige stand van kennis over het onderwerp dat tijdens deze update wordt behandeld. Toekomstige wetenschappelijke ontwikkelingen kunnen dit artikel echter gedeeltelijk of volledig achterhaald maken. Het dient niet te worden beschouwd als een alternatief voor het advies van uw arts of apotheker.
De deugden en voordelen van de wilde viool (Viola tricolor).

Zoekt u een product dat verband houdt met dit artikel?

Klik op een van de onderstaande functies om alle bijbehorende producten te bekijken.