Biologische Laurier Kruidenthee - FE 100 gram

Wat is de botanische beschrijving van laurier?

Het is een kleine boom die tot 10 m hoog kan worden. Hij komt oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied, waar hij in bossen of op rotsen groeit, meestal niet ver van de kust.

De plant wordt gekweekt vanwege zijn decoratieve kwaliteiten en culinaire kwaliteiten.

De cilindrische stengel, grijs aan de onderkant, groen aan de bovenkant, rechtopstaand en vertakt.

De bladeren zijn afwisselend geplaatst, kortgesteeld, lancetvormig, spits en gegolfd aan de randen. Ze zijn stevig, leerachtig, glanzend, blijvend en hebben een prachtige donkergroene kleur.

Als je ze breekt, verspreiden ze een balsemachtige geur.

De witte bloemen, met een gele ondertoon, bloeien van februari tot april. Ze staan gegroepeerd in kleine schermen in de bladoksels.

De vrouwelijke bloemen, die op afzonderlijke planten groeien, produceren zwartachtige, eivormige vruchten, ter grootte van een kleine kers, met groen, olieachtig vruchtvlees dat zeer aromatisch is.

De vrucht bevat een witachtige pit.

Teelt en oogst:

De edele laurier komt vooral voor in het Middellandse Zeegebied en aan de Atlantische kust. In de natuur is hij zeldzaam, komt hij veel voor in tuinen en groeit hij niet in de bergen.

De plant geeft de voorkeur aan lichte grond. De plant wordt vermeerderd door zaden die in de herfst onder een afdak in potten worden gezaaid.

Ook kan de plant vermeerderd worden door stekken en afleggen.

Oogst de bladeren het hele jaar door en laat ze liggend drogen op een geventileerde plaats. Verwar de edele laurier niet met andere kersen- of roze lauriersoorten, die zeer giftig zijn. De beter bekende avocado laurier zorgt voor de avocado.

Wat zijn de belangrijkste onderdelen?

De bladeren bevatten een aromatische essentie die rijk is aan cineol, sesquiterpeenlactonen en isochinoline-alkaloïden.

Het vruchtvlees bevat een aanzienlijk deel lipiden.

Wist je dat?

Symbool van succes, ook wel Apollo's laurier genoemd, het is het sieraad van overwinningen. Plutarchus vertelt dat Scipio met een lauriertak in zijn hand naar Carthago terugkeerde. In Spanje worden de takken op een bedje van gloeiende kolen gegooid en in de rook die eruit komt, kunnen specialisten de toekomst lezen.