Echinacea, een medicinale plant die bescherming biedt tegen de barre winterse omstandigheden.
Echinacea is een mooie bloem die doet denken aan een madeliefje. Deze plant werd al lange tijd gebruikt in de traditionele geneeskunde door de inheemse Amerikanen en werd vanaf de 17e eeuw op grote schaal in de Nieuwe Wereld geïntroduceerd. Hoewel ze met de komst van antibiotica als achterhaald werd beschouwd, herwint ze nu een prominente plaats in de farmacologie.
Het wordt terecht beschouwd als een natuurlijke versterker en wordt over het algemeen zowel preventief als curatief gebruikt tegen allerlei vormen van agressie, en met name tegen winterkwalen.
Beschrijving:
Echinacea is een meerjarige kruidachtige plant die 60 cm tot 1 m hoog wordt. De stengels zijn rechtopstaand en stevig, en de bladeren zijn enkelvoudig, afwisselend, breed en getand, met ruwe haartjes op zowel de stengel als de bladeren. De bloemhoofdjes rijpen rond juli-september en bestaan uit een centrale tros van kleine, kegelvormige, paarse buisvormige bloemen, omgeven door grote, horizontale, roze straalbloemen aan de rand, die vaak aan het einde van de bloeiperiode naar beneden hangen. De vrucht is een achene, zoals die van een paardenbloem.
Er bestaan negen soorten echinacea, waarvan er slechts drie (Echinacea angustifolia, E. pallida en E. purpurea) voor medicinale doeleinden worden gebruikt.
In veel landen worden verschillende delen van de plant (bloemen, bladeren, stengels en wortels) verwerkt in commerciële preparaten die in diverse vormen verkrijgbaar zijn. Echinacea bevat meer dan honderd actieve bestanddelen en behoort al jaren tot de meest gebruikte medicinale planten ter wereld.
Latijnse naam:
Echinacea purpurea (L.) Moench.
Familie:
Asteraceae
Gebruikte onderdelen:
Bloeiende toppen en wortels (3-4 jaar oud)
Actieve ingrediënten:
Polysacchariden: fucogalactoxyloglucanen, arabinogalactaan, glucuronoarabinoxylan, indolizidine-alkaloïden, fenolzuren: cichorinezuur, caftarinezuur…, onverzadigde alifatische verbindingen, etherische olie….
Waarschuwing:
Niet gebruiken bij kinderen jonger dan 1 jaar, transplantatie- of implantaatpatiënten, mensen die immunosuppressiva gebruiken of mensen met auto-immuunziekten.
Allergie voor Asteraceae.
De gemiddelde dosering:
Gedroogd plantenpoeder: 900 mg.
Moedertinctuur: 1/5 e .
Werkvormen:
Kruidenthee van bloeiende toppen: 1 eetlepel per kopje; 5 minuten laten trekken; 2 tot 3 kopjes per dag.
Wortelthee: 1 theelepel per kopje; laat 7 minuten trekken; 2 tot 3 kopjes per dag. Maak geen afkooksel.
Moedertinctuur: 20 tot 30 druppels, 3 keer per dag, in een beetje water.
Capsules: Raadpleeg de instructies van de fabrikant voor de dosering.
Bibliografie:
Michel Dubray, Gids voor de contra-indicaties van de belangrijkste medicinale planten, Lucien Souny, 2010.
Marie-Antoinette Mulot , Het geheim van een kruidengeneeskundige, nieuwe editie, Dauphin, 2007-2009.
Christian Escriva , Précis de Phytothérapie, Extraits de gemmothérapie et teints mères, 2e editie, Amyris, 2010.
Yves Vanopdenbosch , cursus fytotherapie, De plantenschool van Lessines, 2004-2012.
Dr. Gérard Pacaud, arts, Master of Science, afgestudeerd aan het Pasteur Instituut; Marie-France Six , erkend diëtist-voedingsdeskundige, specialistisch journalist; Gids voor vitaminen en mineralen voor een goede gezondheid, Reader's Digest Selection, 2002
Discover our other articles about Immuniteit, Zonnehoed
- 5 aanbevelingen om je natuurlijke immuniteit te versterken
- Hoe maak je een moedertinctuur van echinacea?
- Echinacea angustifolia kruidenthee
- Echinacea purpurea kruidenthee
- Echinacea: voordelen, toepassingen en contra-indicaties
- Infusie en kruidenthee: Echinacea, toepassingen
- Koude en koele kruidenthee
- Kruidenthee tegen griep
- Kruidenthee voor het immuunsysteem
- Vitamine D - Een belangrijke rol in de immuniteit
- De voordelen van grapefruitzaadextract (GSE)
Bibliografie
Karine Jacquemard, naturopathe-herbaliste, Le guide de la phytothérapie au quotidien, Rusticas Editions,2019 | Dr Claudine Luu, 1000 remèdes à faire soi-même, Le guide Terre vivante, octobre 2021 | Dr Eric Lorrain, Grand manuel de phytothérapie, Les nouveaux chemins de la santé, Dunod, 2019 | Yves Vanopdenbosch, Herba Médicinalis, 210 monographies de plantes médicinales, Amyris, 2022 | Dubray Michel, Guide des contre-indications des principales plantes médicinales, Lucien Souny, 2018 | Morel Jean-Michel, Traité pratique de phytothérapie. Remèdes d'hier pour médecine de demain, Grancher, 2008 | Mulot Marie-Antoinette, Secrets d'une herboriste, Dauphin, 2009 | Loïc Ternissen, Le guide Ultime de l'Herboristerie, Albin Michel, 2022 | Mulot Marie Antoinette, Les 250 réponses de l'herboriste, Dauphin, 2009 (1993) | Anne McIntyre, Le guide complet de la Phytothérapie, Le courrier du Livre, 2011 | Carole Minker, 200 plantes qui guérissent, Larousse, 2015 | Thierry Folliard, herboriste et naturopathe, Le petit Larousse des plantes qui guérissent, 500 plantes et leurs remèdes, 2016 | Maria Treben, Les simples du jardi de Dieu, Pratique des plantes médicinales pour bien-être et santé, Ennsthaler, 2007 | Christophe Bernard, Grand manuel pour fabriquer ses remèdes naturels, Jouvence Editions, 2018 | www.altheaprovence.com | www.wikiphyto.org | www.doctissimo.fr | www.vidal.fr
Dit artikel, geschreven door een wetenschapsjournalist voor een breed publiek, presenteert de huidige stand van kennis over het onderwerp dat tijdens deze update wordt behandeld. Toekomstige wetenschappelijke ontwikkelingen kunnen dit artikel echter gedeeltelijk of volledig achterhaald maken. Het dient niet te worden beschouwd als een alternatief voor het advies van uw arts of apotheker.